Pada suatu petang di sudut ruang rumah tempat kita selalu lepak, Kasih bertanya kepada Memori.
Kasih : Memori, macam mana kita nak pilih seorang yang terbaik sebagai orang yang kita sayang paling dan macam mana kasih sayang itu berkekalan?
Memori : Okay, Kasih ikut apa Memori suruh. Kamu pergi ke taman bunga itu, kamu berjalan di atas rumput sambil melihat rumput di depan kamu. Lalu Kasih pilih bunga yang cantik paling tanpa menoleh belakang kembali, walau sekali. Sudah dapat bunga yang cantik paling, bawa ke sini okay.
Apabila Kasih balik ke kelas, tiada sekuntum pun bunga di tangannya. Memori pun berasa hairan dan bertanya.
Memori : Mengapa tiada bunga yang dipilih?
Kasih : Tadi masa Kasih berjalan, Kasih carilah bunga yang cantik paling. Memang ada banyak yang cantik tapi Memori kata petik yang cantik paling, maka Kasih pun terus berjalan ke depan sambil mencari yang cantik paling tanpa menoleh belakang lagi. Tapi sampai di penghujung taman, Kasih tidak jumpa pun yang cantik paling. Mungkin di belakang tadi ada yang cantik paling tapi Memori sudah pesan jangan toleh belakang semula, jadi tiadalah bunga yang boleh Kasih petik.
Memori : Ya, itulah jawapannya. Apabila kita telah berjumpa dengan seseorang yang kita sayang, janganlah kita mencari lagi yang lebih baik dari itu. Kita patut hargai orang yang berada didepan dan bersama kita sebaik-baiknya. Jangan kita menoleh ke belakang lagi kerana yang berlaku tetap sudah berlaku. Semoga yang berlalu, tidak berulang lagi. Dan ingatlah orang yang kita sayang paling itulah orang yang cantik paling dan baik paling. Walaupun nak ikutkan banyak lagi yang cantik dan baik seperti bunga tadi.
By, Meyra John (Sayang)
http://blogspot.meyrajohn.com
No comments:
Post a Comment
;) Watcha say?